(.....Είναι αλήθεια πως για να πάρεις την απόλαυση χρειάζεται και να την δώσεις πρώτα. Μπορεί να πιστεύεις ότι κάνεις το καλύτερο δυνατό εκεί κάτω, αλλά υπάρχουν μερικά κολπάκια τεχνικές όσον αφορά το στοματικό έρωτα που μπορείς να μάθεις και να τον κάνεις να πέσει στα γόνατα από ηδονή. Δεν χρειάζεται να είσαι '' το βαθύ λαρύγγι'' για να τις εφαρμόσεις, άλλωστε και εδώ όπως και παντού, ρόλο παίζει ο τρόπος και όχι ο κόπος.
Ξεκίνα με τις βασικές κινήσεις για χείλια που αφορούν το στοματικό σεξ και γνωρίζεις ήδη να κάνεις.
1. Άκρη άκρη: γλίστρησε την ακρούλα της υγρής γλώσσας σου γύρω από το κεφάλι του πέους του, την ουρήθρα και σε όλη την περιοχή της βαλάνου. Είναι πολύ σημαντικό να χρησιμοποιείς διαρκώς την άκρη της γλώσσας που θα φροντίζεις να την υγραίνεις, και να την περνάς πάνω από κάθε σημείο και κάθε εσοχή της εκεί επιδερμίδας μέχρι να ερεθιστεί όσο περισσότερο γίνεται.
2. Βούτα το σακουλάκι στο τσαγάκι: άσε τη γλώσσα σου να περιπλανηθεί σε όλο το μήκος του πέους από τη βάση μέχρι τους όρχεις. Χτύπα τους μαλακά με τη γλώσσα σου και αύξησε σταδιακά την ένταση. Έπειτα γέμισε το στόμα σου με ένα ή και τα δύο ''μπαλάκια'' του.
3. Οι γλυκιές μικρολεπτομέρειες: όσο πιο μαλακά και απαλά μπορείς, παίξε με το κεφαλάκι του πέους του. Πάρε την κορυφή του πέους μέσα στο στόμα σου και γαργάλησέ την με τη γλώσσα σου. Και φυσικά άφησέ τον να νιώσει την καυτή και υγρή ανάσα σου τόσο κοντά του.
4. Μουρμουρίσματα: τοποθέτησε τα σουφρωμένα χείλη σου πάνω στο πέος του και άρχισε να μουρμουράς ένα αγαπημένο σου τραγουδάκι. (Σημείωση του συγγραφέως: όχι το σαράντα παληκάρια, κάτι πιο μελωδικό) Οι δονήσεις θα τον κάνουν να ολοκληρώσει άνευ όρων.
5. Το δόλωμα: άφησέ τον να νομίζει ότι θα τελειώσει δίνοντας του ένα χεράκι στην ηδονή. Την κατάλληλη στιγμή και λίγο πριν ολοκληρώσει τοποθέτησε το πέος του στο στόμα σου και ρούφηξε το. ....πηγή www.womenonly.gr "Κρέμομαι απ' τα χείλη σου")
Και τι συμβαίνει αλήθεια με τα όνειρα όταν ξυπνάμε, τι γίνεται με την παιδική εγκληματικότητα (το γνωστό bullying) κ τελικά, αφού δεν υπάρχει ζωή πριν το θάνατο, μήπως υπάρχει ζωή μετά?
Αν αφήσουμε στην άκρη την -ισχυρή ομολογουμένως - πιθανότητα να σε περιμένει μετά θάνατον σε μια σιδερένια πύλη ο Άγιος Πέτρος ή να χορεύουν τριγύρω σου ουρί που θα σε ταϊζουν ατζέμ πιλάφ, τι μπορεί τελικά να περιμένει σε αυτήν την μεταπραγματικότητα ο μισθωτός και ο χαμηλοσυνταξιούχος?
Είναι άραγε πιθανόν, εκείνη την ύστατη ώρα που θα κλείσουμε τα μάτια μας, να βρεθούμε μπροστά σε ένα εκτυφλωτικό φως κ να παρευλάνουν από μπροστά μας όλοι οι άνθρωποι κ οι στιγμές της ζωής μας, σε ένα αργό, ξεθωριασμένο αγγελοπουλικό κάδρο?
Ή να μπούμε σε ένα φωτεινό τούνελ που από τη μία θα έχει εμάς κ από την άλλη την Αγγελική Νικολούλη γυμνή, να χαιδεύει παθιάρικα τις ρώγες της, κρατώντας ένα κοντό μαστίγιο "γιατί υπήρξαμε άτακτοι", και αφού η επίγεια κόλαση δε μας συμμόρφωσε, θα αναλάβει πλέον η επουράνια, με όποια όπλα ενδεχομένως διαθέτει? (Μια εκδοχή που έμμεσα υποστηρίζει κ ο Ζάππα, στο γνωστό του πόνημα "Jesus thinks you're a jerk")
Αυτά είναι τα ερωτήματα, φίλες μου, που έχουν απασχολήσει ιερείς, σοφούς, συγγραφείς αλλά και κοσμικές στήλες στο πέρας των αιώνων.
Από την άλλη, μπορεί και τίποτα από όλα αυτά να μην συμβεί κ κλείνοντας τα μάτια μας, απλά να κλείσουμε τα μάτια μας και να εξαφανιστούμε, όπως εξαφανίστηκαν δισεκατομμύρια άλλες φιλενάδες μας στο πέρας των αιώνων, "χους ην και εις χουν απελεύσητω" και άλλα τέτοια καθησυχαστικά.
Ότι και να διαλέξει κανείς λοιπόν, καταλήγει στα απλά συμπεράσματα - στα οποίο έφτασαν, χρόνια νωρίτερα, πολλές άλλες φιλενάδες πριν από μας, όπως ο Μπωντλαίρ ή ο Πητ Τάουνσεντ - ότι ο θάνατος είναι μια γενετικά προκαθορισμένη ανεπάρκεια, μια τρέλα, με την οποία πρέπει να μάθουμε να συμβιώνουμε, οι σκέψεις δεν αλλάζουν τις πραγματικότητες (άσχετο που δεν τις ξέρουμε), η φιλοσοφία είναι και θα είναι η τέχνη των δυστυχισμένων, το τέλος είναι πάντα τέλος - είτε σηματοδοτεί μια καινούργια αρχή είτε όχι -, μια καλή πίπα είναι πάντα μια καλή πίπα, και - κατά συνέπεια - ο παράδεισος μπορεί να περιμένει.
Ή, όπως το θέτει κι η Χριστίνα Σούζη: "Καααλό Σας Βράδυ"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου